Szafarstwo Sakramentów Świętych
Z nauki Kościoła
Chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego,
bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych
sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni z grzechu
pierworodnego, odrodzeni jako dzieci Boże, stajemy się członkami
Chrystusowego Kościoła i stajemy się uczestnikami Jego posłania.
Z chwilą decyzji o chrzcie swego dziecka rodzice przyjmują na
siebie obowiązek religijnego wychowania dziecka. Wychowanie
religijne posiada decydujące znaczenie dla całego późniejszego
życia dziecka. Rodzice chrzestni powinni wspomagać rodziców, a
nawet – w wyjątkowych sytuacjach – przejąć wychowanie religijne.
Chrztu należy udzielać w takim miejscu i czasie, aby większa
ilość ludzi mogła w tym wziąć udział. Powinni być wtedy obecni
rodzice dziecka, chrzestni, jak również rodzina, krewni,
przyjaciele. W chrzcie dziecka uczestniczyć powinni także
parafianie. Jasno wyrażają to „Obrzędy Chrztu Dzieci”.
Najbardziej stosownym czasem udzielania chrztu jest Eucharystia.
W dniu chrztu bezpośrednio przed Mszą z udzielaniem
sakramentu, należy w zakrystii potwierdzić przybycie z dzieckiem
do kościoła. Na takiej Mszy rodzice z dzieckiem oraz rodzice
chrzestni mają zarezerwowane miejsce w pierwszej ławce.
Co należy przygotować?
Przed chrztem należy zakupić świecę gdyż za pomocą świecy w
czasie chrztu będziemy przyjmować światło Chrystusa, odpalając
ogień od świecy paschalnej. Rodzice przynoszą również do
kościoła białą szatę, znak czystości i łaski uświęcającej, którą
matka chrzestna w odpowiednim momencie nakłada na dziecko.
Świece i białe szatki można zakupić w większości sklepów z
dewocjonaliami.
Kto może zostać chrzestnym?
Chrzestnymi dla dziecka mogą być takie osoby, które same
przyjęły sakrament chrztu św., Eucharystii, bierzmowania, są
osobami wierzącymi i praktykującymi aby być wzorem religijnego
życia dla dziecka. Chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące
niezgodnie z wiarą i nauką Kościoła np. w związku cywilnym,
konkubinacie lub nie mające nic wspólnego z życiem Kościoła.
Wymagany minimalny wiek to 16 lat.
Kto i kiedy zgłasza chrzest i jakie dokumenty należy
przedstawić?
Dziecko do chrztu zgłasza w kancelarii parafialnej ojciec
dziecka w pierwszych dniach po urodzeniu dziecka. Należy
przedstawić akt urodzenia dziecka. W kancelarii ustala się dzień
chrztu św. oraz termin uczestnictwa w nauce przed chrzcielnej
/obowiązkowej/. W spotkaniu tym maja obowiązek uczestniczyć
rodzice i chrzestni dziecka. W naszej parafii spotkania rodziców
i chrzestnych przed chrztem dziecka mają miejsce raz w miesiącu
zgodnie z ogłoszeniami parafialnymi. Tłumaczenie „nie
wiedziałem” świadczy o nie uczęszczaniu na Msze niedzielne.
Chrzestni z daleka mogą uczestniczyć w takim spotkaniu w swojej
parafii przynosząc odpowiednie zaświadczenie. Jeżeli chrzestni
mieszkają w innej parafii powinni wcześniej zgłosić się do
swojego Proboszcza po zaświadczenie dla ojca lub matki
chrzestnej. Jest ono świadectwem religijności i na tej podstawie
można być dopuszczonym do godności chrzestnego. Z tym
zaświadczeniem należy przed dniem chrztu przystąpić do
sakramentu pokuty. Przystępując do spowiedzi należy przed jej
rozpoczęciem powiedzieć kapłanowi, że jest to spowiedź ojca lub
matki dziecka przed chrztem lub spowiedź ojca lub matki
chrzestnej i dać do podpisu stosowny dokument. Wszelkie
zaświadczenia należy złożyć w kancelarii parafialnej w ostatnich
dniach przed chrztem dziecka. Nie dopuszczalne jest aby w dniu
chrztu rodzice i chrzestni nie przystąpili do Komunii Św.
Wszelkich szczegółowych informacji można zasięgnąć na nauce
przed chrzcielnej.
Z nauki Kościoła
Sakrament małżeństwa to nierozerwalny związek ochrzczonych:
mężczyzny i kobiety, których Chrystus uświęca i uzdalnia do
spełniania obowiązków małżeńskich i rodzinnych. Małżeństwo
chrześcijańskie jest jedno tzn. jest to związek jednego
mężczyzny z jedną kobietą. Przez sakrament małżeństwa
małżonkowie tworzą związek nierozerwalny, czyli raz ważnie
zawarte małżeństwo sakramentalne łączy dwoje ludzi aż do śmierci
jednego z małżonków. Decyzja o przyjęciu sakramentu małżeństwa
jest decyzją życiową i nie powinno się jej podejmować pochopnie
lub pod jakimkolwiek przymusem.
Przygotowanie do świadomego przyjęcia sakramentu małżeństwa
Nauki przedślubne. By młodzi ludzie byli dobrze
przygotowani do założenia rodziny i zawarcia sakramentu
małżeństwa zobowiązani są do uczestnictwa w naukach
przedślubnych, prowadzonych przy parafiach. Tego wymagają nie
tylko przepisy kościelne ale także odpowiedzialność za
współmałżonka, powstającą rodzinę i poważne podejście do
świętego sakramentu małżeństwa. W naszej parafii nauki przed
ślubne odbywają się raz na kwartał zgodnie z ogłoszeniami
duszpasterskimi.
Poradnia Życia Rodzinnego. Przy naszej parafii działa
taka poradnia. Prowadzą ją dwie Panie przygotowane do
prowadzenia takiej poradni, z którymi narzeczeni powinni
skontaktować się telefoniczne i umówić się na spotkania
przedślubne. Numery telefonów i nazwiska Pań prowadzących
spotkania podane są w gablotce parafialnej.
Dzień Skupienia. W parafii Św. Józefa w
Kaletach-Jędrysku raz na kwartał organizowany jest Dzień
Skupienia dla narzeczonych z naszego woźnickiego dekanatu. Daty
i godziny takich spotkań wywieszone są w gablotce parafialnej.
Narzeczeni powinni uczestniczyć w jednym takim spotkaniu bez
względu na termin.
Spisanie protokołu przedślubnego
Do spisania protokołu przedślubnego narzeczeni powinni
zgłosić się w kancelarii parafialnej ok. 3 miesiące przed
planowaną datą ślubu, którą można z proboszczem ustalić dużo
wcześniej. Narzeczeni powinni posiadać dowód osobisty,
świadectwo chrztu nie starsze niż 3 miesiące /świadectwo to
dostarczają tylko nowożeńcy ochrzczeni poza parafią, w której
zawierany jest ślub/, kościelne świadectwo ukończenia
katechizacji z ostatniej kasy ukończonej szkoły, zaświadczenia z
USC w Boronowie /jeżeli jest to ślub konkordatowy/.
Zaświadczenia z USC ważne są tylko 3 miesiące od daty
wystawienia. Jeżeli narzeczeni uczestniczyli wcześniej w naukach
przed ślubnych lub w Poradni Życia Rodzinnego lub w Dekanalnym
Dniu Skupienia w Kaletach-Jędrysku to powinni również dostarczyć
potwierdzenia uczestnictwa w w/w spotkaniach. Po spisaniu
protokołu przedślubnego wygłaszane są w parafiach zamieszkania
narzeczonych zapowiedzi /przez kolejne trzy niedziele/. Protokół
przedmałżeński i zapowiedzi mają wyeliminować ewentualne
przeszkody do zawarcia związku małżeńskiego. Świadkami
sakramentu małżeństwa są dwie dorosłe osoby. Przed ślubem
narzeczeni, świadkowie, krewni i zaproszeni goście winni
przystąpić do spowiedzi by godziwie uczestniczyć w obrzędzie
zawierania świętego sakramentu małżeństwa. Tego wymaga powaga
sytuacji. Narzeczeni przed ślubem powinni przyjąć sakrament
bierzmowania. Zawierany sakrament małżeństwa jest dalszym
krokiem w życiu sakramentalnym chrześcijanina. Po chrzcie,
pokucie, przyjęciu Najświętszej Eucharystii i bierzmowaniu,
małżeństwo staję się kolejnym momentem zaproszenia
błogosławiącego małżonków Chrystusa w ich małżeńskie i rodzinne
życie.
Wszelkie szczegółowe informacje można uzyskać w czasie nauk
przedślubnych lub w kancelarii parafialnej.
Z nauki Kościoła
W sakramencie bierzmowania ochrzczeni przechodzą dalszy etap
chrześcijańskiego wtajemniczenia. Każdy chrześcijanin powinien
się rozwijać w swoim życiu wiary ku pełni dojrzałości duchowej.
Dojrzałość duchowa /nie jest ona uzależniona od ilości lat/
polega przede wszystkim na :
- budowaniu wspólnoty Chrystusowego Kościoła
- szerzeniu i bronieniu wiary słowem i czynem
- służeniu innym ludziom.
W bierzmowaniu Duch Święty daje moc do takiego otwarcia się na
drugich i do realizowania przykazania miłości w naszym życiu.
Przygotowanie do bierzmowania
Od dnia chrztu św. na rodzicach spoczywa obowiązek wychowania
dzieci w duchu wiary i przygotowania ich do owocnego przyjęcia
pozostałych sakramentów. Przygotowanie to polega na formowaniu w
dzieciach ducha wiary i stopniowym jego umacnianiu oraz przez
bezpośrednie przygotowanie do owocnego przyjęcia sakramentu
bierzmowania. W naszej diecezji sakrament bierzmowania udzielany
jest młodzieży 3 klas gimnazjum. Jest to wiek, w którym człowiek
wkracza w dorosłe życie, również w dorosłe życie wiary. W
sakramencie bierzmowania Duch Święty umacnia tę wiarę
chrześcijanina by jej w dorosłym życiu bronił, rozszerzał ją i
według niej żył. Warunkiem przystąpienia do sakramentu
bierzmowania jest więc dojrzałe życie religijne i życie moralne
zgodne z wiarą.
Kandydaci do przyjęcia sakramentu bierzmowania przygotowują
się przez całe swoje życie. W przygotowywaniu pomagają rodzicom
parafie i katecheci. Bezpośredni okres przygotowania do
przyjęcia bierzmowania to trzy lata nauki w gimnazjum. Młodzież
gimnazjalna powinna uczestniczyć gorliwie w katechizacji w
szkole pogłębiając wiedzę religijną. Wiedza ta i religijność
wyniesiona z domu, powinna przenieść się na osobiste życie wiary
kandydata. Życie wiary uwidacznia się w regularnym i pełnym
uczestnictwie w niedzielnej i świątecznej Eucharystii, w
regularnym /raz w miesiącu/ przystępowaniu do sakramentu pokuty
i komunii św., w udziale w Mszach szkolnych oraz w poza
szkolnych spotkaniach przygotowujących do bierzmowania. Przed
samym bierzmowaniem kandydat osobiście pisze prośbę do Ks.
Biskupa o udzielenie sakramentu bierzmowania, uzasadniając swoją
dojrzałość do przyjęcia tego sakramentu. Proboszcz w chwili
udzielania sakramentu przedstawia Ks. Biskupowi kandydatów i
zgodnie ze swoim sumieniem dopuszcza ich do przyjęcia
bierzmowania. W sytuacji niedojrzałości religijnej kandydata
proboszcz ma prawo przesunąć na później termin przystąpienia do
bierzmowania by dać czas kandydatowi na większe pogłębienie
wiary i życia zgodnego z nią. Zainteresowanym rodzicom i
kandydatom proboszcz uzasadnia swoją decyzję.
Aby przyjąć sakrament bierzmowania należy:
1. Uczestniczyć w przygotowaniu do sakramentu bierzmowania
2. Na lekcjach katechezy zdać egzamin z wiedzy religijnej
3. Złożyć na ręce proboszcza prośbę skierowaną do Ks. Biskupa o
udzielenie bierzmowania.
4. Dostarczyć świadectwo chrztu /jeżeli chrzest miał miejsce w
innej parafii niż parafia bierzmowania/
5. Kandydaci starsi niż 3 klasa gimnazjum powinni przedstawić
proboszczowi opinię i zaświadczenie z uczestnictwa w katechezie
wystawione przez katechetę /jeżeli kandydat jest w wieku
szkolnym/
6. Kandydaci starsi niż 3 klasa gimnazjum a chcący przystąpić do
bierzmowania powinni zgłosić się do proboszcza zaraz na początku
roku szkolnego w którym będzie bierzmowanie.
SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH
Z nauki Kościoła
Namaszczenie Chorych to sakrament, w którym
chory otrzymuje szczególne Boże łaski, ulgę w cierpieniu. Kiedyś
sakrament ten nosił nazwę „Ostatniego Namaszczenia” i z
przyjęciem go czekano do ostatnich chwil życia. Często wzywano
kapłana gdy chory był już w agonii, nie mógł się już spowiadać i
nie był świadomy przyjmowania sakramentu. Sakramentu tego nie
udziela się osobom zmarłym, dlatego nikt nie powinien czekać z
przyjęciem Namaszczenia Chorych do ostatnich chwil życia.
Sakrament Namaszczenia chorych połączony jest najczęściej ze
spowiedzią chorego i przystąpieniem do Komunii Świętej.
Kto może przyjąć sakrament Namaszczenia Chorych ?
1. Człowiek znajdujący się w ciężkiej chorobie lub zagrożeniu
życia. W tej sytuacji nie jest potrzebna żadna opinia lekarska,
wystarczy, że opiekujący się osobą chorą lub mieszkający z nią
uznają sami, że choroba jest poważna a sytuacja może mieć
śmiertelne skutki.
2. Osoby w wieku starczym. Wiek ten to okoliczności w których
może dojść do nagłej śmierci i dlatego sam starczy wiek już jest
argumentem do przyjęcia Namaszczenia Chorych.
3. Przed ciężkimi operacjami. Sam zabieg operacyjny może być
zagrożeniem życia dla pacjenta dlatego przed zabiegiem także
można przystąpić do Namaszczenia Chorych.
Sakramentu Namaszczenia Chorych udziela się w
naszej parafii przy okazji odwiedzin chorych w każdy pierwszy
piątek miesiąca. Chorych zawsze wcześniej zgłaszamy w zakrystii
i przy zgłoszeniu należy poinformować o chęci przyjęcia przez
chorego Namaszczenia Chorych. Sakrament ten jest wielorazowy. Po
odzyskaniu zdrowia w następnej poważnej chorobie można
Namaszczenie Chorych przyjąć kolejny raz. Skuteczności tego
sakramentu nie mierzy się czasem, niektórzy bowiem uważają, iż
sakrament ten jest ważny tylko jeden rok i w następnym roku
muszą go przyjąć kolejny raz. W chorobach przewlekłych, gdzie
leczenie trwa nieraz całymi latami sakrament Namaszczenia
Chorych nie traci wartości. W sytuacjach nagłego
niebezpieczeństwa śmierci kapłana można wezwać w każdej chwili.
Co należy przygotować?
1. W pokoju chorego powinien być przygotowany stół jak na kolędę
tzn. biały obrus, krzyż i dwie świece.
2. Należy zapewnić możliwość godnego przystąpienia do komunii
św. przez chorego – stół jest w tej sytuacji miejscem na
rozłożenie korporału z Najświętszym Sakramentem.
3. Możliwość wyspowiadania się chorego – w czasie spowiedzi
domownicy powinni opuścić pokój a po spowiedzi wrócić do
wspólnej modlitwy.
4. W sytuacji przyjmowania Namaszczenia Chorych na stole
powinien być przygotowany na talerzyku kawałek waty, by kapłan
mógł w tę watę wytrzeć palce z oleju św. Po obrzędzie
Namaszczenia Chorych watę należy bezzwłocznie spalić.
Jeżeli chory ze względu na swój stan zdrowia
nie może przystąpić do komunii św. /np. jest nieprzytomny/
należy o tym powiedzieć przy wezwaniu kapłana. Komunii św. nie
udziela się też osobom, które straciły jasność używania rozumu i
świadomość sytuacji i np. nie rozróżniają czy przyjmują
Najświętszy Sakrament czy lekarstwa.